...

กลับมานั่งเงียบๆคนเดียว ที่เดิม..
หลายๆคนคงหลับไปแล้ว
แต่ก็คงมีอีกหลายๆคนที่ยังตื่นอยู่เช่นเดียวกันกับฉัน

...

..

.

ในค่ำคืนที่มืดสนิท

ปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปตามกระแสของหัวใจ..

พัดไป...ลอยไป

พัดไป...ลอยไป

ตามกระแสของความเศร้า

ตามกระแสของความคิดถึง

พัดไป..

......

.....

...

ไม่มีจุดจบ ณ ที่ใด

เมื่อไหร่หนอ??

คลื่นลม มรสุมของความฟุ้งซ่านที่โหมหระหน่ำเข้ามาจะสงบเสียที

หรือจะต้องรอให้ใจฉันแหลกสลายเสียก่อน ณ คืนนี้?