Dear Angel..

ตื่นเช้ามาเห็นเมล์เยอะ ซึ่งปกติไม่ค่อยจะมี
พอดีเหลือบไปเห็นว่าตาส่งเมล์มา เออแปลกดี นานๆทีตาจะเมล์มาวุ้ย
ถ้าเราไม่ส่งไปก่อนก็ยากส์ อิอิ โทษทีเพื่อน

ก็หนีไม่พ้นเรื่องหัวใจ same same
แต่ไม่รู้สิ...
มานั่งไล่เรียงจากเรื่องราวในอดีตแล้ว เรากับตาน่าจะเกลียดกันไปข้าง
แต่ไม่รู้ทำไม เวลานี้ถึงได้รู้สึกว่าเราต่างเป็นคนที่จะสามารถเข้าใจเรื่องราวของกันและกันได้ดีที่สุด

เข้าใจและเห็นใจ
แม้ในความเป็นจริงเราต้องแสดงออกว่าเราเป็นแค่คนแปลกหน้า
แต่เราต่างคนต่างรู้ว่า ต่างฝ่ายต่างพบเจออะไรมาบ้าง
แม้จะไม่ลึกซึ้ง แต่ฉันก็เชื่อว่า เราเข้าใจกันและกันได้ดี

จริงๆแล้วฉันไม่ได้รู้สึกเคืองอะไรกับคนในอดีต
ก็ต้องมีบ้างที่รู้สึกเจ็บช้ำ แต่เมื่อมันผ่านไปแล้ว มันไม่ใช่สาระ
สำหรับเรื่องที่ผ่านมา บางส่วน...
มันก็เป็นความผิดของฉันเองที่ทำให้เขาเข้าใจฉันอย่างบิดเบือน
รึถูกต้องก็ไม่รู้สิแฮะ ??

แต่ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว เพราะฉันไม่ได้ทำอะไรผิด
ไอ้ที่ผิดฉันก็ยอมรับ...
ที่ผ่านมาฉันก็พยายามที่จะแก้ไข
แต่กลายเป็นว่ามันยิ่งไปตอกย้ำภาพเดิมๆให้เขารู้สึกมากขึ้น
คำว่า อคติ เมื่อมีกับใครแล้วก็ยากที่จะเปลี่ยนแปลงมันได้
แต่ฉันก็เชื่ออยู่ลึกๆว่า ซักวันเขาคนนั้นจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น
พอๆกับเข้าใจเธอ-คนที่ยืนและอยู่เคียงข้างเขา ณ เวลานี้

ตา..
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่คนที่ยืนข้างเขาอย่างเธอในวันนี้
แต่ฉันก็ยังเชื่อเสมอว่า เธอรักเขา ดูแลเขาได้
ในความเป็นเรา เขาคงไม่เข้าใจ ตราบเท่าที่ใจเขาปิดกั้น
ฉันก็ยังจะเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ
ดีใจที่เห็นเธอยิ้ม และเขาก็มีความสุข


เดี๋ยวฝนก็ซาแล้ว อย่าเศร้าไปเลยนะ

ซักวันหนึ่งในอนาคต.. เขาจะเข้าใจ
แล้วเปลี่ยนอคติในใจ ให้เป็นการมองอะไรด้วยใจมากกว่าที่เป็น


Don't cry Angel...

I'm always by your side,
Mint